Çocuklar boşanmanın üstesinden gelebilir mi?

Boşanma, eşler için olduğu kadar çocuklar için de travmatik bir olaydır zira boşanma çocukların gelişimlerini etkileyecek bir dizi değişikliği de beraberinde getirmektedir.

Ayrılıkların çoğunun, evliliğin ilk yıllarında gerçekleştiği göz önüne alındığında aile birliğinin yıkılması sebebiyle en çok zarar görenlerin küçük çocuklar olduğunu söylemek yanlış olmaz. Kişilik gelişiminin başladığı bu ilk yıllarda, çocuk için en önemli şey, analı babalı bir yuvada, sevilerek, güven duyarak büyümektir. Yapılan çalışmalar boşanmış ailelerden gelen çocukların davranışsal, psikolojik, eğitsel problem yaşama risklerinin, kaygı ve depresyon düzeylerinin ebeveynleri ile bir arada yaşayan çocuklara göre daha fazla olduğunu göstermiştir. Kimi çocuklar olayın gerçekleştiği sırada içinde bulunduğu psikososyal gelişim basamağında takılıp kalabilir veya önceden tamamlamış olduğu bir aşamaya geri dönebilir. İçe kapanabilir, uyku ve yemek problemleri yaşayabilirler. Bu dönemlerde alt ıslatma ve tırnak yeme gibi sorunlar gözlemlenebilir. Okulda başarıları düşebilir, çeşitli nedenlerle devamsızlık yapmak gibi bir eğilim sergileyebilirler. Çoğunlukla bir taraf gibi de davranabilir, karşı tarafı suçlamaya yönelip rahatlamaya çalışabilirler. Boşanmanın travmatik etkisi psikosomatik rahatsızlıklara da sebep olabilir. Çocuklar sık sık kusar, ateşlenir ya da bağırsakları bozulur.

Esasen çocukların boşanmaya verdiği tepki anne ve babayı kaybettiğinde kendisine ne olacağı korkusu üzerine sevgi ve güven boşlukları ile şekillenen bir gelecek kaygısıdır.

“Çocuğun anne ve babasının destek ve kontrolünden mahrum kalması, velayetinde olmadığı ebeveyniyle arasında ilişki kaybı yaşaması, ebeveynler arası süren çatışmalar, ekonomik düzeyde düşme, ev, okul ve arkadaş değişimleri boşanma sürecindeki çocukları olumsuz yönde etkilemektedir.”

Ebeveynlerinin tartışma ve kavgalarına şahit olan çocuklar bile onların boşanmalarına hazır bulunamayabilir. Çocuğun bu durumu algılayabilmesi eşlerden birinin evden uzaklaşması ile netlik kazanır. Anne babası boşanan çocuklarda görülen tepkisel aşamalar şu şekildedir:

1. Boşanmanın inkarı

2. Boşanmayı yaratan faktörlere duyulan öfke

3. Ebeveynleri bir araya getirme çabası

4. Duygusal çöküntü

5. Boşanmanın kabulü


Paul R. Amato ve Bruce Keith’in ailesiyle bir arada yaşayan ve ebeveynleri boşanmış çocuklar arasında farklılıklar olup olmadığını araştırmak amacıyla okul öncesinden başlayıp yetişkinlik çağına kadar olan 13000 öğrenciyi kapsayan 92 çalışmanın meta analizini yaptıkları çalışmada (Parental Divorce and the Well-Being of Children: A Meta-Analysis) ebeveynleri boşanan çocukların özellikle okul hayatları boyunca sıkıntılar yaşadığı, davranışsal sorunlar geliştirdiği, anne baba ile çatışmalar yaşadıkları, özgüven ve özsaygı sorunları ile mücadele ettikleri göz önüne serilmiştir.

Bir başka çalışmada da boşanmış ebeveynlere sahip çocukların, boşanma sonrası ilk iki yılda akut kriz döneminde olduğu ancak bu dönemden sonra yeni kurulan düzende ebeveynler kendi aralarındaki çatışmayı sonlandırabilir, ekonomik açıdan rahat bir ortama kavuşur ve çocuk da her iki ebeveyniyle de düzenli görüşme sağlayabilirse, normal gelişimsel süreçlerinin yeniden başladığı gözlemlenmiştir.


#aile #boşanma #bosanma #ayrılık #ayrilik #boşanmanınçocuklarüzerindeki #bosanmanıncocuklaruzerindekietkisi #üveyanne #uveyanne #üveybaba #uveybaba #annebaba

Bu blogda size aktarılan bilgilerin ya da yorumların sadece birer öneri niteliğinde olduğunu ve bunların terapi ya da tıbbi tedavi niteliği taşımadığını, burada bir ruh sağlığı hizmeti verilmediğini, yer alan önerilerin uygulanmasının ya da uygulanmamasının getirebileceği olumsuzluklardan dolayı sorumluluk almadığımızı ve bu hususta hiçbir yasal hakkınızın bulunmadığını bildiririz. Blogda yayınlanan testlerse tamamen farkındalık yaratmak amaçlıdır, hiçbir şekilde tanı koymak için kullanılamaz. Lütfen blog ve sosyal medya hesaplarımızdaki etik değerlere vurgu yapan davranış kurallarını okuyunuz.